Stal de Naaldenhof

De voorbereiding ’s Morgens om 7.30 uur hadden de tien enthousiaste ruiters zich gemeld en begonnen met het poetsen en opzadelen van de paarden en pony’s. Voor het vertrek werden we één voor één grondig door Pluis gecheckt op de veiligheid en werden de belangrijkste regels uitgelegd. Omdat een aantal ruiters, waaronder ikzelf, nog niet eerder op het strand heeft gereden, was bij aanvang van de rit even een gezonde spanning aanwezig. De duinrit Niet snel nadat we de duinen zijn ingereden was die spanning totaal verdwenen, want we hebben echt kunnen genieten van de prachtige omgeving. We hebben een hert gezien en we hebben veel verschillende vogels hun lied horen zingen. Het leek wel of we ons bevonden in de Savanne. En dat in ons eigen land, vlak bij je eigen huis! Uiteraard kwamen we ook een aantal honden tegen onderweg, maar de paarden waren hiervan niet onder de indruk. Evenals de bruin/witte koeien die zich heerlijk in het gras hadden genesteld aan het einde van het duingebied richting het strand. De strandrit Eenmaal op het strand begonnen de paarden en pony’s al wat ongeduldiger te worden… Je kon merken dat ze er echt zin in hadden. Je zag de wind door de manen gaan en we roken de heerlijke zeelucht. Het was heel rustig op het strand, de zee liet kleine golfjes zien en de ruiters zaten met een glimlach van oor tot oor op het paard (althans, ik in ieder geval!). Na een tijdje gestapt te hebben, werd een draf ingezet. Het ene paard vond het leuker om in de zee te lopen dan het andere paard. De arbeidsdraf werd als snel een middendraf, echt heerlijk! Voordat we een overgang gingen maken naar de galop, heeft Pluis ons goed uitgelegd wat we moesten doen als we in ren-galop gingen. Nadat dit bericht iedereen had bereikt, kregen we het teken om in galop te gaan…. De rengalop Het galopperen duurde maar heel even, want voordat je het wist voelde je een enorme explosieve kracht onder je vandaag komen en schoot je paard in de volgende versnelling richting ren-galop. Wat ik toen voelde was echt niet te beschrijven. Wat een snelheid, wat een vrijheid wat een heerlijkheid! Ik was in de Zevende Hemel. Gelukkig had Pluis een goede tip meegegeven om een pluk van de manen vast te pakken, zodra de paarden in ren-galop gingen. Op dit manier heb je meer houvast. Ik dacht nog bij mijzelf: “nou, dat ga ik niet doen hoor”, maar zodra ik kon, pakte ik toch echt die pluk manen vast J. En helaas kwam aan dit geluksmoment een eind, want we waren al bij het bordje 28 om via een nieuw ruiterpad de duinen in te gaan richting de stal. Niké was al druk aan het uitblazen en klepperen, die rook zijn stal al. Maar…. (gelukkig) was Pluis de weg kwijt en moesten we weer terug naar het strand om via de bekende duinroute terug naar stal te gaan. Dus nog een keer in ren-galop! Het nagenieten Eenmaal bij stal aangekomen hebben we met elkaar geconstateerd dat het een rit was om nooit meer te vergeten! Het afstijgen ging gepaard met ‘oe’, ‘au’, ‘ah’. Ja, 4 uur rijden is niet niets. Dat zullen we de volgende dag nog wel voelen……